SZKICOWNIK NR.116,ROK 1978-79.

Rene Magritte w 1929 roku rozróżnił : RZECZ, OBRAZ rzeczy

i SŁOWO wypowiedziane i zapisane.Wszystkie zostały umieszczone w jednym rysunku.

Joseph Kosuth w pracy pod tytułem :

ONE AND THREE CHAIRS w 1965 roku tę samą triadę pokazał fotografią – OBRAZEM, krzesłem – RZECZĄ realną oraz SŁOWEM

– hasłem ze słownika.

Rozumiejąc niekompletność triad Magritt'a i Kosuth'a w 1978 roku zachowałem SŁOWO i OBRAZ,

a w miejsce RZECZY wprowadziłem BYT – PRZESTRZEŃ.

Przestrzeń uważam za jeden z bytów pierwszych, więc może mieć ona nieskończoną ilość przejawów.

Może ona przyjąć najbardziej wzniosłą postać niematerialną i banalność swojego istnienia.

Byt przestrzeni pozwala zaistnieć rzeczom i je zawiera.

Przestrzeń bytu może być także spostrzegana jako obszar pusty albo jako nieobecność.

Wycinanie, wycięcie jako CZYNNOŚĆ powołała puste pole, które stało się rodzajem RZECZY .

Powstała pustka emanowała NIEOBECNOŚCIĄ. W NIEOBECNOŚĆ , urzeczowioną wycięciem,

wchodziła przestrzeń głębią lub warstwą przestrzeni,

za którą to warstwą pojawiał się (obcy) konkret ściany. Ściana ukazała się w miejscu wyciętym nie oczekiwaną, obcą materią.

Dokonało się samowypełnienie.

Tak doszło do pokazania i uzmysłowienia wartości EKWIWALENTU.

(szkicownik 116, 1978-79, rysunek modelowy z 1978 roku SŁOWO-OBRAZ-BYT wł. Muzeum w Radomiu.)

Powstało pole zależności : SŁOWO ,OBRAZ , BYT ,

które to pole zawiera RZECZY , umożliwia CZYNNOŚCI i wskazuje na NIEOBECNOŚĆ i powołuje konieczność EKWIWALENTU.

Pole siedmiu zależności aktywizuje sobą swoje każdorazowe POMIĘDZY. POMIĘDZY powołuje swoje MIĘDZYWARTOŚCI.

POMIĘDZY może być intencjonalnie prowokowane na rzecz przewidywalnych relacji.

POMIĘDZY stanowią otwarte możliwości samointegrujące.

( Szkicownik 16 z 1963 roku zawiera tę uwagę.)